Medisch Bewijs

Het verzamelen van medische bewijzen is niet eenvoudig omdat dit moed vraagt van een hele groep mensen: predikanten, journalisten, patiënten, artsen, specialisten en ander medisch personeel. Het vraagt ook een flinke tijdsinvestering van hen die doorgaans al een volle agenda hebben. Daarom dat we ons voorlopig beperken tot twee voorbeelden die duidelijk genoeg zijn.

 

Gehoortest bevestigt genezing!

De kno-arts stelde vast dat Ankie Kuipers uit Meppel een gehoorbeschadiging had, veroorzaakt door haar werkomstandigheden. Zij kreeg twee gehoorapparaten, maar werd in oktober 2007 genezen na gebed en hoorde alles weer scherp. Controle door een audioloog in december 2010 wees uit dat haar gehoor met 20db was verbeterd ten opzichte van de laatste test in 2007.  
Analyse van de gehoortest door een bevriende arts:
Op 23/2/2007 had zij gemiddeld 35-40dB (decibel) gehoorverlies. Op de frequenties 1k, 2k en 4k opgeteld 110dB gehoorverlies, hetgeen een indicatie vormt voor een hoorapparaat (grens ligt bij 105dB). Na gebed is er gemiddeld nog maar 15-20dB gehoorverlies en op de 3 genoemde frequenties gezamenlijk 55dB, waardoor inderdaad de noodzaak voor een hoorapparaat vervalt. Ik zou dit niet goed anders kunnen verklaren dan dat er tijdens het moment van het gebed iets bijzonders is gebeurd. Het gehoor is nadien sterk verbeterd, nagenoeg normaal voor de leeftijd. Feitelijk is zij dus genezen! 
  

Man geneest van een volledig doorgescheurde schouderspier!

Wat medisch onmogelijk was, gebeurde toch met Wolter Bouwhuis uit Barger-Compascuum. Hij werd in enkele seconden tijd genezen van een volledig doorgescheurde schouderspier. De operatie, die de maandag hierop zou plaatsvinden, werd afgeblazen. Een tweede echo toonde aan dat zijn schouder in orde was. Inmiddels hebben verschillende artsen de feiten gecontroleerd en heeft ook de pers hier aandacht aan gegeven. Conclusie: “deze genezing is niet te verklaren!” 
Analyse van een bevriende kinesist die de medische gegevens als eerste onderzocht heeft:  
Ik heb de bijlagen met veel zorg gelezen en kan alleen maar zeggen dat dit echt om een wonder gaat. Ik heb nog wat extra opzoekingen gedaan en het is wel zo dat de spier er net onder dezelfde bewegingen kan uitvoeren. Maar bij een volledige scheur zou je wel veel krachtverlies merken doordat die ene spier volledig gescheurd is.  

Op medische beeldvorming is de kans heel klein dat een arts zich vergist of er al dan niet een totale scheur van de spier is. De arts van het eerste onderzoek zet in zijn besluit dat hij duidelijk een volledige scheur van die spier op de foto kan zien. Het gaat om de bovenste spier op je schouderblad die aanhecht bovenop de kop van je bovenarm.  
Bij het tweede onderzoek (second opinion) is er geen enkele scheur meer te zien. Geen halve en ook geen volledige scheur. De spier hangt overal normaal vast. Dit is dus een wonder. Wel zien ze dat op de plaats waar die spier vasthecht op de kop van de bovenarm (de insertie of aanhechting) dat er daar veel kalkafzetting is. Ze spreken over die spier van een calcifiërende tendinopathie. Dit wil zeggen dat die spier beschadigd, geïrriteerd of ontstoken is geweest. En hierdoor heeft het lichaam extra kalk afgezet op die plaats. Ook wanneer mensen bijvoorbeeld een been of een arm breken, zie je dat het lichaam juist op die plekken extra kalk gaat afzetten om die plek iets steviger te maken. Zijn spier is normaal behalve dat hij nu extra kalkafzetting heeft op de plek van de aanhechting. In ieder geval is het echt een bijzonder en wonderlijk verhaal. Een spier die gescheurd is, kan nooit uit zichzelf weer aan die arm vasthechten. Een spier die scheurt, rolt zich op en wordt een klein hoopje spier. Alleen door een operatie of zoals in dit geval een wonder van God kan die spier weer vasthechten. Wat mij betreft is dit een krachtig getuigenis! De betrokkenen zullen dit niet snel vergeten!